បរ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បាលនបូរណេសុ បរតិ "រក្សា, ចិញ្ចឹម, បំពេញ, បរិបូរ" ភូ. ។ ការិត. បារេ តិបារយតិ ។ បរមោ គុ. "ក្រៃលែង, លើសលុប, ឧត្តុង្គឧត្តម" វិ. បរតិ អត្តនោ ឧត្តមភាវំ បាលេ តិបូរេតីតិ វា បរមំ (បរ៑+ម សូចិ) ។ បារមី ឥ. "បារមី" ការរក្សាគុណឲ្យចំរើនឡើង, ការពេញព្រៀប, ការធ្វើគុណឲ្យពេញលេញព្រះពោធិសត្វទ្រង់រក្សានូវគុណល្អមានទានជាដើមឈ្មោះថា "បរមោ" អំពើរបស់ព្រះអង្គហៅថា "បារមី"-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គតិយំ បរេតិ បរយតិ "ទៅ, ដល់, ប្រព្រឹត្តទៅ" ចុ. ។ អា. កុសលានិ អនុបុព្វេន អគ្គាយ បរេន្តិ "កុសលទ. រមែងប្រព្រឹត្តទៅដើម្បីធម៌ប្រសើរ (អរហត្តផល) ដោយលំដាប់"-ស. ។