បវិវេក

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ទីស្ងាត់, ទីជាទីស្ងាត់, ទីស្ងប់ស្ងាត់ ។ -រស បុំ. រសដែលកើតអំពីទីស្ងាត់, ទីស្ងប់ស្ងាត់; វិ. បវិវេកតោ ឧប្បន្នោ រសោ>បវិវេករសោ ។

បទានុក្រមធម្មបទ

ទីស្ងាត់, ទីជាទីស្ងាត់, ទីស្ងប់ស្ងាត់; វិ. បវិវេកតោ ឧប្បន្នោ រសោ>បវិវេករសោ ។