បវេណិ ឬ បវេណី

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

បវេណី, ប្រពៃណី, កម្រាលខ្នងដំរី (ដូច កុថ), ផ្នួងសក់ (នៃស្រី) (បែបផែន, សណ្ដាប់ធ្នាប់) ។ -រជ្ជ នបុំ. ភាវៈនៃ...ជាព្រះរាជាដោយប្រពៃណី ។ -បាលក គុ. អ្នករក្សានូវប្រពៃណី ។ (បាលក<បាល៑+ណ្វុ); វិ. បវេណឹ បាលេតីតិ>បវេណិបាលកោ ។