បសរ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

សេចក្ដីរាយមាយទៅ ឬ រង្កិលទៅ, លូនទៅក្នុងអារម្មណ៍ផ្សេងៗ (ដូច វិបស្សន) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

បការេន សរតីតិ បសរោ, បបុព្វ - សរ គតិយំ, អ.