បសាទកាយ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

កាយដ៏ថ្លាស្អាត ។ (បសាទ<ប+សទ៑+ណ) = សេចក្ដីជ្រះថ្លា; វិ. បសាទនំ>បសាទោ ។ អាការៈដែលបុគ្គលជ្រះថ្លាដោយវិសេស; វិ. វិសេសេន បសាទិយតីតិ>បសាទោ ។

កាយដ៏ថ្លាស្អាត ។ (បសាទ<ប+សទ+ណ)=សេចក្តីជ្រះថ្លា; វិ. បសាទនំ>បសាទោ ។ អាការដែលបុគ្គលជ្រះថ្លាដោយវិសេស; វិ. វិសេសេន បសាទិយតីតិ>បសាទោ ។