បសាធន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
វត្ថុជាគ្រឿងញ៉ាំងកិច្ចឱ្យសម្រេច ឬ វត្ថុជាគ្រឿងប្រដាប់ (គ្រឿងប្រដាប់, គ្រឿងបសាធនៈ); វិ. បសាធេតិ ឯតេនាតិ>បសាធនំ ។ -បេឡិកា ឥ. ហិបសម្រាប់ដាក់នូវវត្ថុជាគ្រឿងប្រដាប់, ហិបសម្រាប់ដាក់នូវភណ្ឌៈជាគ្រឿងប្រដាប់, ហិបសម្រាប់ដាក់នូវគ្រឿងប្រដាប់ (បេឡិក សព្ទនេះប្រែបានន័យផ្សេងទៀតថាៈស្មុគ្រ, កំប្រោង) ។ -ភណ្ឌ នបុំ. ភណ្ឌៈគឺគ្រឿងប្រដាប់, ភណ្ឌៈគឺវត្ថុជាគ្រឿងប្រដាប់ ។ -យោគ្គ គុ. គួរដល់កិ.ប្រដាប់ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
វត្ថុជាគ្រឿងញ៉ាំងកិច្ចឲ្យសម្រេច ឬវត្ថុជាគ្រឿងប្រដាប់ (គ្រឿងប្រដាប់, គ្រឿងបសាធនៈ); វិ. បសាធេតិ ឯតេនាតិ>បសាធនំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
បសាធិយតេ បសាធនំ, បបុព្វ - សាធ សិទ្ធិយំ, យុ.