បសុ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សត្វគឺគេគប្បីចងទុក (សត្វចិញ្ចឹម); វិ. បសវិតព្វោ ពន្ធិតព្វោតិ>បសុ ។ សត្វដែលគេគប្បីចិញ្ចឹម; វិ. បសេតព្វោ បោសេតព្វោតិ>បសុ ។ បើជាពហុវចនៈតាំងជាបសុ+យោ-វិ., ផ្លាស់ឧ>អ, យោ>វោ =បសវោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សត្វគឺគេគប្បីចងទុក (សត្វចិញ្ចឹម); វិ. បសវិតព្វោ ពន្ធិតព្វោតិ>បសុ ។ សត្វដែលគេគប្បីចិញ្ចឹម; វិ. បសេតព្វោ បោសេតព្វោតិ>បសុ ។ បើជាពហុវចនៈតាំងជា បសុ+យោ_វិ., ផ្លាស់ឧ>អ, យោ>វោ=បសវោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
បសវតីតិ បសុ, បបុព្វ - សុ អភិសវេ, ឧ. បសតិ ពន្ធតីតិ បសុ, បស ពន្ធនេ, ឧ. សាមិកេហិ បសីយតិ ពាធិយតីតិ បសុ ចតុប្បទោ, បស ពាធនេ, ឧ ណុ វា, ន វុទ្ធិ. បសតិ គោចរំ វិត្ថារេតីតិ បសុ, បស តតិប្បសវេ, ឧ.