បសំសន

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

សេចក្ដីសរសើរ, កិ.សរសើរ; វិ. បសំសិយតេតិ>បសំសនំ ។ មត្ត គុ. ពាក្យគ្រាន់តែសេចក្ដីសរសើរ, សព្វបើសេចក្ដីសរសើរ ។

បទានុក្រមធម្មបទ

សេចក្តីសរសើរ, កិ.សរសើរ; វិ. បសំសិយតេតិ>បសំសនំ ។