បសំសា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ការសរសើរ, សេចក្ដីសរសើរ; វិ. បសំសនំ>បសំសា ។ មត្តគ្រាន់តែសេចក្ដីសរសើរ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ការសរសើរ, សេចក្តីសរសើរ; វិ. បសំសនំ>បសំសា ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
បសំសនំ បសំសា, បបុព្វ - សំស បសំសនេ, អ, ឥត្ថិយំ អា.
ការសរសើរ, សេចក្ដីសរសើរ; វិ. បសំសនំ>បសំសា ។ មត្តគ្រាន់តែសេចក្ដីសរសើរ ។
ការសរសើរ, សេចក្តីសរសើរ; វិ. បសំសនំ>បសំសា ។
បសំសនំ បសំសា, បបុព្វ - សំស បសំសនេ, អ, ឥត្ថិយំ អា.