បហីនសោកសល្លតា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភាវៈនៃ...ជាអ្នកមានសរគឺសេចក្ដីសោកលះបង់ហើយ; វិ. សោកោ ឯវ សល្លំ>សោកសល្លំ, បហីនំ សោកសល្លំ យេន សោ>បហីន សោកសល្លោ, បហីនសោកសល្លស្ស ភាវោ>បហីនសោកសល្លតា ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភាវៈនៃ...ជាអ្នកមានសរគឺសេចក្តីសោកលះបង់ហើយ; វិ. សោកោ ឯវ សល្លំ>សោកសល្លំ, បហីនំ សោកសល្លំ យេនសោ>បហីនសោកសល្លោ, បហីនសោកសល្លស្ស ភាវោ>បហីនសោកសល្លតា ។