បាដិគ្គ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទានដ៏លើសដែលបុគ្គលគប្បីឱ្យក្នុងកាលជាទីដួសដាក់ក្នុងភាជន៍, ទានដ៏ប្រសើរ... ។ ប្រើជាបាតិក៏មាន ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ទានដ៏លើសដែលបុគ្គលគប្បីឲ្យក្នុងកាលជាទីដួសដាក់ក្នុងភាជន៍, ទានដ៏ប្រសើរ,... ។ ប្រើជា៖ បាតិ ក៏មាន ។
ទានដ៏លើសដែលបុគ្គលគប្បីឱ្យក្នុងកាលជាទីដួសដាក់ក្នុងភាជន៍, ទានដ៏ប្រសើរ... ។ ប្រើជាបាតិក៏មាន ។
ទានដ៏លើសដែលបុគ្គលគប្បីឲ្យក្នុងកាលជាទីដួសដាក់ក្នុងភាជន៍, ទានដ៏ប្រសើរ,... ។ ប្រើជា៖ បាតិ ក៏មាន ។