បាដិមោក្ខ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(ធម្មជាត ឬ សីល) ញ៉ាំងបព្វជិតឱ្យផុតចាកទុក្ខមានអបាយិកទុក្ខជាដើម ឬ ចាកភ័យមានអត្តានុវាទភ័យជាដើម; វិ. សីលំ យោ នំ បាតិ រក្ខតិ តំ មោក្ខេតិ មោចយតិ អាបាយិកាទីហិ ទុក្ខេហិ អត្តានុវាទាទីហិ វា ភយេហីតិ>បាដិមោក្ខំ ។ សីល នបុំ. សីលគឺបាដិមោក្ខ ។ ឥឡូវប្រើបាតិមោក្ខវិញ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(ធម្មជាត ឬសីល) ញ៉ាំងបព្វជិតឲ្យរួចផុតចាកទុក្ខ មានអាបាយិកទុក្ខជាដើម ឬចាកភ័យមានអត្តានុវាទភ័យជាដើម; វិ. សីលំ យោ នំ បាតិ រក្ខតិ តំ មោក្ខេតិ មោចយតិ អាបាយិកាទីហិ ទុក្ខេហិ អត្តានុវាទាទីហិ វា ភយេហីតិ>បាដិមោក្ខំ ។