បាដិហារិយ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(ធម្មជាត) នាំទៅនូវធម៌ជាប្រតិបក្ស ឬ នាំបង់នូវធម៌ជាសត្រូវ (បាដិហារ្យ); វិ. បដិបក្ខេ ហរតីតិ>បាដិហារិយំ ។ -ករណវេលា ឥ. វេលាជាទីធ្វើនូវបាដិហារ្យ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(ធម្មជាត) នាំទៅនូវធម៌ជាប្រតិបក្ស ឬនាំបង់នូវធម៌ជាសត្រូវ (បាដិហារ្យ); វិ. បដិបក្ខេ ហរតីតិ>បាដិហារិយំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
បដិបក្ខេ ហរតីតិ បាដិហារិយំ, បតិបុព្វ - ហរធាតុ, ណ្យោ, ទីឃោ, ឥអាគមោ. សមាហិតេ ចិត្តេ វិគតុបកិលេសេ កតកិច្ចេន បច្ចាហរិតព្វំ បវត្តេតព្វន្តិ បាដិហារិយំ, បដិបុព្វ - ហរ បវត្តនេ, ណ្យោ. បដិបក្ខេ មទ្ទិត្វា ហេតិ គច្ឆតីតិ បាដិហារិយំ, បដិបុព្វ - ហិ គតិយំ, ក្វិ, យទាទិនា ហិស្ស ហារិយំ.