បាឋសទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរអត្ថគឺបណ្ឌិតពោល (បាឋៈ, បាលី); វិ. បឋិយតេតិ>បាឋោ ។បទានុក្រមធម្មបទអត្ថគឺបណ្ឌិតពោល (បាឋៈ, បាលី); វិ. បឋិយតេតិ>បាឋោ ។