បាឋេយ្យកភិក្ខុ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ភិក្ខុអ្នកនៅក្នុងដែនបាឋា; ភិក្ខុអ្នកនៅក្នុងក្រុងបាឋា; វិ. (បាឋេយ្យក<បាឋា+ឯយ្យក= វិ. បាឋាយំ វសន្តីតិ>បាឋេយ្យកា) ។