បាណ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(សភាវៈ) ជាហេតុរស់នៅនៃសត្វ (សត្វ, ជីវិត), ពល, ខ្យល់ដកដង្ហើម (ដូច ហទយគានិល); វិ. បានន្តិ ជីវន្តិ សត្តា ឯតេនាតិ>បាណោ ។ -កោដិ ឥ. កោដិនៃសត្វ ។ -ឃាតី គុ. បុគ្គលអ្នកសម្លាប់នូវសត្វ; វិ. បាណំ ហនតីតិ>បាណឃាតី ។ -សម គុ. ស្មើដោយជីវិត ។ -សហស្ស ប.សំ. ពាន់នៃសត្វ ឬ ពាន់នៃសត្វមានជីវិត ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(សភាវៈ) ជាហេតុរស់នៅនៃសត្វ (សត្វ, ជីវិត); វិ. បានន្តិ ជីវន្តិ សត្តា ឯតេនាតិ>បាណោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សត្តា បាណន្តិ ជីវន្តិ ឯតេនាតិ បាណោ, បបុព្វ - អណ បាណេ, អ. បានន្តិ អនេនាតិ បាណោ, បបុព្វ - អន បាណនេ, នស្ស ណោ, អ. បាណន្តិ ជីវន្តិ សត្តា យេនាតិ បាណោ, សោ យស្សត្ថិ, សោ បាណោ, បាណ ជីវនេ, អបច្ចយោ.