បាបកម្មី
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកមានបាបកម្ម. អ្នកមានកម្មដ៏លាមក; វិ. បាបំ កម្មំ>បាបកម្មំ, បាបកម្មំ យស្ស អត្ថីតិ>បាបកម្មី ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកមានបាបកម្ម, អ្នកមានកម្មដ៏លាមក; វិ. បាបំ កម្មំ>បាបកម្មំ, បាបកម្មំ យស្ស អត្ថីតិ>បាបកម្មី ។
អ្នកមានបាបកម្ម. អ្នកមានកម្មដ៏លាមក; វិ. បាបំ កម្មំ>បាបកម្មំ, បាបកម្មំ យស្ស អត្ថីតិ>បាបកម្មី ។
អ្នកមានបាបកម្ម, អ្នកមានកម្មដ៏លាមក; វិ. បាបំ កម្មំ>បាបកម្មំ, បាបកម្មំ យស្ស អត្ថីតិ>បាបកម្មី ។