បារគត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកដល់ហើយនូវត្រើយ, អ្នកមានត្រើយដល់ហើយ; វិ. បារំគតោ>បារគតោ ។ បារ<បារ+អ=ត្រើយ, និព្វាន, ខាងនាយ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកដល់ហើយនូវត្រើយ, អ្នកមានត្រើយដល់ហើយ; វិ. បារំ គតោ>បារគតោ ។ បារ<បារ+អ=ត្រើយ, និព្វាន, ខាងនាយ ។
អ្នកដល់ហើយនូវត្រើយ, អ្នកមានត្រើយដល់ហើយ; វិ. បារំគតោ>បារគតោ ។ បារ<បារ+អ=ត្រើយ, និព្វាន, ខាងនាយ ។
អ្នកដល់ហើយនូវត្រើយ, អ្នកមានត្រើយដល់ហើយ; វិ. បារំ គតោ>បារគតោ ។ បារ<បារ+អ=ត្រើយ, និព្វាន, ខាងនាយ ។