បារមី
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភាវៈនៃពោធិសត្វដ៏ឧត្ដម ឬ អំពើនៃពោធិសត្វដ៏ឧត្ដម; វិ. បរមស្ស ឧត្តមស្ស ពោធិសត្តស្ស ភាវោ កម្មំ វា>បារមី ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភាវៈនៃពោធ៌សត្វដ៏ឧត្តម ឬអំពើនៃពោធិសត្វដ៏ឧត្តម; វិ. បរមស្ស ឧត្តមស្ស ពោធិសត្តស្ស ភាវោ កម្មំ វា>បារមី ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
យាថាវតោ បារំ និព្វានំ មុនាតីតិ បារមី, បារសទ្ទូបបទ - មុ ពន្ធនេ, អ, ថិយំ ឦ. កិលេសារីនំ (កិលេសារយោ) បារេ និព្វានេ មិនាតីតិ បារមី, បារសទ្ទូបបទ - មិ ហិំសាយំ, អ, ឦ. បារេ និព្វានេ សត្តោ មិនោតិ បក្ខិបយតីតិ បារមី, មិ បក្ខិបនេ, អ, ឦ. បារេ និព្វានេ សត្តោ មជតិ សុជ្ឈតីតិ បារមី, មជ សុទ្ធិយំ, ក្វិ, ថិយំ ឦ. បារំ និព្វានំ មយតិ គច្ឆតីតិ បារមី, មយ គតិម្ហិ, ក្វិ, ថិយំ ឦ, យលោបោ. បារេ និព្វានេ សត្តេ មវតីតិ បារមី, បារសទ្ទូបបទ - មវ ពន្ធនេ, ក្វិ, ថិយំ ឦ. បរមានំ ឧត្តមានំ ពោធិសត្តានំ ភាវោ កម្មំ វាតិ បារមី ទានាទិក្រិយា, ណ វិសមាទីហីតិ ភាវតទ្ធិតេ ណោ, ណវណិកាទិសុត្តេន ឦបច្ចយោ. បរមានំ ឥទំ បារមី.