បារិបូរិការិតា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកធ្វើនូវកិ.ពេញជុំវិញ, នូវកិ.ពេញលេញ, ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកធ្វើឱ្យបរិបូណ៌, ឱ្យគ្រប់គ្រាន់; វិ. បរិបូរយតេ>បារិបូរិ ។ បារិបូរឹ ករោតីតិ>បារិបូរិការី ។ បារិបូរិការិនោ ភាវោ>បារិបូរិការិតា ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកធ្វើនូវកិ.ពេញជុំវិញ, -នូវកិ.ពេញលេញ ។ ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកធ្វើឲ្យបរិបូរ, -ឲ្យគ្រប់គ្រាន់; វិ. បរិបូរយតេ>បារិបូរិ ។ បារិបូរឹ ករោតីតិ>បារិបូការី ។ បារិបូរិការិនោ ភាវោ>បារិបូរិការិតា ។