បារិសុទ្ធិសីល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សីលគឺសេចក្ដីបរិសុទ្ធិ; វិ. បរិសុជ្ឈនំ>បារិសុទ្ធិ, បារិសុទ្ធិ ឯវ សីលំ>បារិសុទ្ធិសីលំ ។ (បរិ+សុធ៑+យ+យុ>បរិសុជ្ឈន) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សីលគឺសេចក្តីបរិសុទ្ធិ; វិ. បរិសុជ្ឈនំ>បារិសុទ្ធិ, បារិសុទ្ធិ ឯវ សីលំ>បារិសុទ្ធិសីលំ ។ បរិ+សុធ+យ+យុ>បរិសុជ្ឈន ។