បិដក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ប្រែថាបញ្ចេញសំឡេង, ពោល, សម្ដែង (ល្អី, កញ្ជើ, ច្រែង), ភាជន៍, ព្រះបរិយត្តិ; វិ. បិដិយតិ សទ្ទិយតិ កថិយតិ អត្ថោ ឯតេនាតិ>បិដកំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ប្រែថា បញ្ចេញសំឡេង, ពោល, សម្ដែង (ល្អី, កញ្ជី, ច្រែង); វិ. បិដិយតិ សទ្ទិយតិ កថិយតិ អត្ថោ ឯតេនាតិ>បិដកំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កិលេសេ បិឡេតិ ឯត្ថាតិ បិដកំ, បិឡ បិឡនេ, ណ្វុ, ឡស្ស ដោ. បការេន អត្ថំ តាយតីតិ បិដកំ, បបុព្វ - តា រក្ខនេ, ណ្វុ, អស្សិ, តស្ស ដោ. ភគវតា បិដិយតិ កថិយតីតិ បិដកំ, បិដ សទ្ទេ, ណ្វុ. បិដយន្តិ ភាជយន្តិ តិដ្ឋន្តិ ឯត្ថាតិ បិដកំ, បិដ បតិដ្ឋានេ, ណ្វុ. បិដិយតិ បរិយាបុណិយតីតិ បិដកំ, បិដិ បរិយាបុណេ, ណ្វុ. បិដិយតិ សំឃាតិយតីតិ បិដកំ, បិដ សំឃាតេ, ណ្វុបច្ចយោ. តណ្ឌុលាទិកំ បិដតីតិ បិដកោ, បិដ សង្ឃាតេ, ណ្វុ.