បិដ្ឋ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(វត្ថុ) គឺ...កិនហើយ, របស់ដែលល្អិត, ម្សៅ (ដូច ចុណ្ណិត); វិ. បឹសិយិត្ថាតិ>បិដ្ឋំ ។ បិដ្ឋ គុ. គឺខន្តិយធិតាទាំងឡាយកិនហើយៗ ។ បិដ្ឋ ន. ខ្នង, ខាង, ខាងក្រោយ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(វត្ថុ) គឺ...កិនហើយ; វិ. បឹសិយិត្ថាតិ>បិដ្ឋំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
វិសមទុក្ខំ បិដ្ឋតិ ហិំសតីតិ បិដ្ឋំ, បិដ្ឋ ហិំសាយំ, អ. បិដតិ សំឃាតេតីតិ បិដ្ឋំ, បិដ សំឃាតេ, តោ, តស្ស ឋោ. បិសីយិត្ថាតិ បិដ្ឋំ, បិស ចុណ្ណិយេ, តោ, តស្ស ធាត្វន្តេន ដ្ឋាទេសោ.