បិសុណ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ជនអ្នកស៊កសៀត, អ្នកញុះញង់ (ដូច កណ្ណេជប) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សមគ្គំ បិសតីតិ បិសុណោ, បិស សំចុណ្ណេ, យទាទិនា ឧណោ. បិយភាវំ សុញ្ញំ ករោតីតិ បិសុណោ, បិយ-សុញ្ញសទ្ទូបបទ - ករធាតុ, យុ, ក្វចិ ធាត្វាទិនា យការញ្ញការករធាតុស្ស លោបោ, (បិ-សុ-អណ). អភិធម្មត្ថវិភាវិនិយំ បិសតិ សាមគ្គិំ សញ្ចុណ្ណេតិ វិក្ខិបតិ បិយភាវំ សុញ្ញំ ករោតីតិ វា បិសុណាតិ វុត្តំ. បិសតិ ឯតាយាតិ បិសុណា, បិស សំចុណ្ណេ, ឧនោ, ថិយំ អា. អត្តនោ បិយភាវំ បរេសញ្ច មិត្តសុញ្ញភាវំ ករោតិ ឯតាយតិ បសុណា, បិយសុញ្ញ- ករណាតិ វត្តព្វេ យញ្ញករលោបំ និរុត្តិនយេន កត្វា បិសុណាតិ វុត្តំ.