បុញ្ញ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(ធម្មជាត) ជម្រះនូវសន្តានរបស់ខ្លួន, សម្អាតនូវសន្តានរបស់ខ្លួន (បុណ្យ); វិ. អត្តសន្តានំ បុនាតិ សោធេតីតិ>បុញ្ញំ ។ -កម្មំ នបុំ. កម្មគឺបុណ្យ ។ -ករណ នបុំ. កិរិយាធ្វើនូវបុណ្យ ។ -កិរិយាវត្ថុ នបុំ. វត្ថុជាទីតាំងនៃកិរិយាធ្វើនូវបុណ្យ ។ -ក្ខយ បុំ. កិរិយាអស់ទៅនៃបុណ្យ ។ -ក្ខេត្តភូត គុ. ជាខេត្តនៃបុណ្យ, ជាស្រែនៃបុណ្យ, ឬ ជាស្រែនៃបុណ្យកើតហើយ ។ -តេជ បុំ. តេជះនៃបុណ្យ ។ -អត្ថិក គុ. អ្នកមានសេចក្ដីត្រូវការដោយបុណ្យ, អ្នកមានប្រយោជន៍ដោយបុណ្យ; វិ. បុញ្ញេន អត្ថោ>បុញ្ញត្ថោ ។ បុញ្ញត្ថោ យស្ស អត្ថីតិ>បុញ្ញត្ថី, សោ ឯវ>បុញ្ញត្ថិកោ ។ -បាបប្បហីន គុ. មានបុណ្យនិងបាបលះបង់ហើយ; វិ. បុញ្ញបាបំ បហីនំ យេន សោ>បុញ្ញបាបប្បហីនោ ។ -បេក្ខ បុំ. អ្នកសម្លឹងយកនូវបុណ្យ, អ្នកប្រាថ្នានូវបុណ្យ; វិ. បុញ្ញំ បេក្ខតីតិ>បុញ្ញបេក្ខោ ។ -ភាគ បុំ. ចំណែកនៃបុណ្យ ។ -ភាគី គុ. អ្នកមានចំណែកនៃបុណ្យ; វិ. បុញ្ញស្ស ភាគោ>បុញ្ញភាគោ ។ បុញ្ញភាគោ យស្ស អត្ថីតិ>បុញ្ញភាគី ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ជម្រះនូវសន្ដានរបស់ខ្លួន, សម្អាតនូវសន្តានរបស់ខ្លួន (បុណ្យ); វិ. អត្តសន្តានំ បុនាតិ សោធេតីតិ>បុញ្ញំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
បុនាតិ ចិត្តសន្តានំ សោធេតិ ឯតេនាតិ បុញ្ញំ, អត្តនោ ការកំ ជនំ អត្តសន្តានំ វា យត្ថ សយំ ឧប្បន្នំ តំ សន្តានំ បុនាតិ សោធេតីតិ បុញ្ញំ. បុ បូ វា បវនេ, ណ្យោ យោ វា, នាគមោ, ន្យស្ស ញោ, ទ្វិត្តំ. បុនតិ សគ្គំ គច្ឆតិ ឯតេនាតិ បុញ្ញំ, បុន គតិយំ, យោ. បុណិយតេ ធរិយតេតិ បុញ្ញំ, បុណ និបុណធម្មេសុ, យោ. បូជនីយភាវំ និព្វត្តេតីតិ បុញ្ញំ, បូជនីយ + ណ្យោ. បុជ្ជភាវំ ជនេតីតិ បុញ្ញោ, បុជ្ជភាវសទ្ទូបបទ - ជន ជននេ, ណ្យោ, ជ្ជភាវលោបោ, ជនស្ស នោ, ន្យស្ស ញោ. បុណាតិ ឯតេនាតិ បុញ្ញំ, បុណ បូរណេ, ណ្យោ, យវតន្តិអាទិម្ហិ ការគ្គហណេន វា តេសុ វុទ្ធ្យាទិនា វា ណ្យស្ស ញោ. បូជិតំ នេតីតិ បុញ្ញំ, បូជិតសទ្ទូបបទ - នី បាបុណនេ, ណ្យោ, ជិតឦការលោបោ, ន្យស្ស ញោ, ទ្វិត្តំ, រស្សោ. បុនេតិ សុភេតីតិ បុញ្ញំ, បុន សុភេ, ណ្យោ, ន្យស្ស ញោ. បុណាតិ បុណតិ សុន្ទរត្តំ ករោតីតិ វា បុញ្ញំ កុសលំ, បុញ្ញន្តិ មោគ្គល្លានសុត្តេន បុនាតិបុណតិស្មា ញោ.