បុថុជ្ជន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកថោកទាប (ដូច នីច), អ្នកវង្វែង, អ្នកល្ងង់ខ្លៅ (ដូច មូឡ្ហ), បុថុជ្ជន, ជនផ្សេងអំពីព្រះអរិយ, (បុគ្គល) អ្នកញ៉ាំងកិលេសដ៏ក្រាស់ឱ្យកើត; វិ. បុថូ កិលេសេ ជនេតីតិ>បុថុជ្ជនោ ។ -កាលកិរិយា ឥ. កាលកិរិយានៃបុថុជ្ជន, កិ.ធ្វើនូវកាលៈជារបស់បុថុជ្ជន ។ ភិក្ខុ បុំ. ភិក្ខុជាបុថុជ្ជន ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(បុគ្គល) អ្នកញ៉ាំងកិលេសដ៏ក្រាស់ឲ្យកើត; វិ. បុថូ កិលេស ជនេតីតិ>បុថុជ្ជនោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
បុថុ កិលេសេ ជនេតីតិ បុថុជ្ជនោ, បុថុសទ្ទូបបទ - ជន ជននេ, អ. អរិយេហិ បុថុ វិសុំ ភូតោ ជនោ បុថុជ្ជនោ. បុត្តោ ជាយតិ, បុថុ កិលេសា ជាយន្តិ ឯតស្សា ឯត្ថ វា តេ វា ជនេតីតិ បុថុជ្ជនោ, ជនី បាតុភាវម្ហិ, អ. ឦការន្តោយំ អកម្មកោ ធាតុ, វិបុព្វោ ចេ, សកម្មកោ. យទា បុថ ជនោតិ បទច្ឆេទោ, តទា ឧ ព្យញ្ជនេ បុថស្សន្តោតិ.