បុប្ផ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(ធម្មជាត) រីក (ផ្កា); បុប្ផតីតិ>បុប្ផំ ។ រដូវនៃស្រី (ដូច ឧតុ) ។ -គន្ធ បុំ. ក្លិននៃផ្កា, ក្លិនអំពីផ្កា ។ -គន្ថាទិ គុ. វត្ថុមានផ្កានិងវត្ថុមានក្លិនជាដើម, វត្ថុមានផ្កានិងគ្រឿងក្រអូបជាដើម ។ -គុឡ បុំ. សំណុំនៃផ្កា, ភួងនៃផ្កា ។ -ច្ឆត្ត នបុំ. ឆត្រជាវិការៈនៃផ្កា, ឆត្រដែលបុគ្គលធ្វើដោយផ្កា ។ -ទាម នបុំ. កម្រងនៃផ្កា, ភួងនៃផ្កា ។ -ទាមវាសចុណ្ណធូបាទិសក្ការ បុំ. សក្ការៈមានភួងនៃផ្កានិងលំអិតជាគ្រឿងអប់និងធូបជាដើម ។ -បដ នបុំ. ផែននៃផ្កា, ផ្ទាំងនៃផ្កា (ផ្ទាំងសំពត់ជាវិការៈនៃផ្កា) ។ -បិលន្ធនដ្ឋាន នបុំ. ទីជាទីប្រដាប់ដោយផ្កា, នូវផ្កា ។ -បូជា ឥ. កិ.បូជាដោយផ្កា ។ -ផលបល្លវាទិបាតន នបុំ. កិ.ញ៉ាំងវត្ថុមានផ្កានិងផ្លែនិងស្លឹកជាដើមឱ្យធ្លាក់ចុះ ។ -ផលសម្បន្ន គុ. ដល់ព្រមហើយដោយផ្កានិងផ្លែ, មានផ្កានិងផ្លែដល់ព្រមហើយ, បូរិបូណ៌ដោយផ្កានិងផ្លែ ។ -អាសន នបុំ. អាសនៈជាវិការៈនៃផ្កា ។ -មុដ្ឋិ នបុំ. ក្ដាប់នៃផ្កា, ផ្កាមួយក្ដាប់ ។ -មុដ្ឋិមត្ត គុ. វត្ថុត្រឹមតែផ្កាមួយក្ដាប់, វត្ថុត្រឹមតែក្ដាប់នៃផ្កា ។ -មូល គុ. ជាតម្លៃនៃផ្កា ។ -រាសិគហណ នបុំ. កិ.កាន់យកនូវបុប្ផរាសិស័ព្ទ, បុប្ផរាសិស័ព្ទ ។ -រាសិ បុំ. គំនរនៃផ្កា ។ -វគ្គវណ្ណនា ឥ. កថាជាគ្រឿងពណ៌នានូវបុប្ផវគ្គ ។ -វស្ស នបុំ. ភ្លៀងជាវិការៈនៃផ្កា ។ -វស្សវស្សន នបុំ. កិ.ធ្លាក់ចុះនៃភ្លៀងជាវិការៈនៃផ្កា, កិ.បង្អុរចុះនូវភ្លៀងគឺផ្កា ។ -វាហន អ.ន. សេះឈ្មោះបុប្ផវាហនៈ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(ធម្មជាត) រីក (ផ្កា); វិ. បុប្ជតីតិ>បុប្ផំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
បុប្ផតីតិ បុប្ផំ បសវោ ឧតុ ច, បុប្ផ វិកសនេ, អ.