បុព្វណ្ហ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កាលជាខាងដើមនៃថ្ងៃ, វេលាព្រឹក; វិ. អហស្ស បុព្វោ>បុព្វណ្ហោ ។ -សមយ បុំ. បុព្វណ្ហសម័យ, សម័យជាខាងដើមនៃថ្ងៃ, សម័យព្រឹក ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កាលជាខាងដើមនៃថ្ងៃ, វេលាព្រឹក; វិ. អហស្ស បុព្វោ>បុព្វណ្ហោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អហស្ស បុព្វំ បុព្វន្ហំ, តេសុ វុទ្ធីតិអាទិនា អហស្ស អន្ហាទេសោ. បុព្វោ ច សោ អហោ ចាតិ បុព្វណ្ហោ, បុព្វាបរជ្ជសាយ មជ្ឈេហាហស្ស ណោ្ហតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន បុព្វាទីហុត្តរបទស្ស អហស្ស ណ្ហាទេសោ ហោតិ, ឯវំ អបរណោ្ហ, អជ្ជណោ្ហ, សាយណោ្ហ, មជ្ឈណោ្ហ.