បុព្វាចិណ្ណវស
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អំណាចនៃកម្មដែលខ្លួនប្រព្រឹត្តហើយក្នុងកាលមុន, អំណាចនៃកម្មដែលខ្លួនសន្សំហើយក្នុងកាលមុន (បុព្វាចិណ្ណ<បុព្វ+អា+ចរ៑+ត ឬ បុព្វ+អា+ចិ+ត) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អំណាចនៃកម្មដែលខ្លួនប្រព្រឹត្តហើយក្នុងកាលមុន, អំណាចនៃកម្មដែលខ្លួនសន្សំហើយក្នុងកាលមុន ។ បុព្វាចិណ្ណ<បុព្វ+អា+ចរ+ត ឬបុព្វ+អា+ចិ+ត ។