បុព្វេនិវាស
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ខន្ធបញ្ចកៈដែលខ្លួននិងបុគ្គលដទៃនៅអាស្រ័យក្នុងកាលមុន, កិ.នៅអាស្រ័យក្នុងកាលមុន ។ -ញាណ នបុំ. ប្រាជ្ញាជាគ្រឿងដឹងនូវខន្ធបញ្ចកៈដែលខ្លួននិងសត្វដទៃនៅអាស្រ័យហើយក្នុងកាលមុន ។ -ប្បដិច្ឆាទក គុ. ជាគ្រឿងបិទបាំងនូវខន្ធបញ្ចកៈដែលខ្លួននិងសត្វដទៃនៅអាស្រ័យហើយក្នុងកាលមុន (និវាស<និ+វស៑+ណ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ខន្ធបញ្ចកៈដែលខ្លួននិងបុគ្គលដទៃនៅអាស្រ័យក្នុងកាលមុន, កិ.នៅអាស្រ័យក្នុងកាលមុន ។