បោស
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកដែលគេចិញ្ចឹម (សត្វ, បុរស); វិ. បោសិយតីតិ>បោសោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកដែលគេចិញ្ចឹម (សត្វ, បុរស); វិ. បោសិយតីតិ>បោសោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
បោសិយតិ បោសយតីតិ វា បោសោ, បុស បោសនេ, ណោ. បូរេតិ បូរតីតិ វា បោសោ, បូរ បូរណេ, សោ, ឥសោ វា, ឩស្សោត្តំ, រការិការានំ លោបោ. បូសតិ វុទ្ធិំ គច្ឆតីតិ បោសោ, បូស វុទ្ធិម្ហិ, ណោ, វុទ្ធិ ច. សាតិសយំ បច្ចាមិត្តេ បុំសេតិ អភិមទ្ទតីតិ បោសោ, បុន្ស អភិមទ្ទនេ, ណោ, ន្លោបោ.