ពហុ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ច្រើន; វិ. ពហតិ វុទ្ធឹ គច្ឆតីតិ>ពហុ ។ -អន្នបាន គុ. មានបាយគឺបុគ្គលគប្បីស៊ីនិងទឹកគឺបុគ្គលគប្បីផឹកដ៏ច្រើន, មានបាយនិងទឹកដ៏ច្រើន ។ -កហាបណោ មញ្ញេ និ. ទំនង ឬ ប្រហែលជាមានកហាបណៈច្រើន ។ -ខីរ គុ. មានទឹកដោះច្រើន, មានទឹកដោះស្រស់ច្រើន ។ -ចន្ទន គុ. មានខ្លឹមចន្ទន៍ច្រើន ។ -ជនហិតាយ ដើម្បីប្រយោជន៍ដល់ជនច្រើន ។ -ជាគរ គុ. អ្នកមានធម៌ជាគ្រឿងភ្ញាក់រឭកច្រើន, អ្នកមានសេចក្ដីភ្ញាក់រឭកច្រើន ។ -ដ្ឋាន នបុំ. ទីជាទីតាំងឡើងដ៏ច្រើន ។ -បការតា ឥ. ភាវៈនៃ...ជាអ្នកមានឧបការៈច្រើន; វិ. ពហុ ឧបការោ យស្ស សោ>ពហុបការោ, ពហុបការស្ស ភាវោ>ពហុបការតា ។ បុប្ផទស្សនត្ថ គុ. មានកិ.សម្តែងនូវផ្កាច្រើនជាប្រយោជន៍ ។ -ភណ្ឌិក អ្នកមានភណ្ឌៈច្រើន, អ្នកមានបង្វេចទ្រព្យច្រើន ។ -ភាណ នបុំ. កិ.ពោលច្រើន, កិ.និយាយច្រើន ។ -ភាណី គុ. អ្នកនិយាយច្រើន, អ្នកមានកិ.និយាយច្រើនជាប្រក្រតី ។ -មន្តា គុ. មានមាយាច្រើន, មានពុតត្បុតច្រើន ។ -លក្ខ នបុំ. ខ្នាច់ច្រើន ។ -សង្កប្ប បុំ. សេចក្ដីត្រិះរិះច្រើន, ដែលមហាជនត្រិះរិះដោយច្រើន ។ -ស្សុត គុ. អ្នកមានកិ.ស្ដាប់ច្រើន, អ្នកមានពុទ្ធវចនៈច្រើនស្តាប់ហើយ ។ ល ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ច្រើន; វិ. ពហតិ វុទ្ធឹ គច្ឆតីតិ>ពហុ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ពំហតិ ពហតិ វុទ្ធិំ គច្ឆតីតិ ពហុ អនប្បកំ, ពំហ ពហ វុទ្ធិយំ, ភរមរចរតរអរគរឥច្ចាទិនា ឧ ណុ វា. វហតិ វទ្ធតីតិ ពហុ, វហ វុទ្ធិយំ, ឧ, វស្ស ពោ.