ពាល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នករស់នៅដោយគ្រាន់តែដកដង្ហើមចេញនិងដកដង្ហើមចូល (ទន់, ខ្ចី, ក្មេង, ល្ងង់, កាច, សាហាវ); វិ. ពលតិ អនតិ អស្សសិតបស្សសិតមត្តេន ជីវតីតិ>ពាលោ ។ ពាល<ទ្វិ+លា = អ្នកកាន់យកនូវអំពើមិនមានប្រយោជន៍ពីរយ៉ាង; វិ. ទ្វេ អនត្ថេ លាតិ គណ្ហាតីតិ>ពាលោ ។ ពាល<ទ្វិ+លុ = អ្នកកាត់បង់នូវប្រយោជន៍ពីរយ៉ាងគឺប្រយោជន៍របស់ខ្លួននិងប្រយោជន៍របស់អ្នកដទៃ; វិ. អត្តត្ថបរត្ថសំខាតេ ទ្វេ អត្ថេ លុនាតិ ឆិន្ទតីតិ>ពាលោ ។ -កលោណការាម បុំ. អារាមឈ្មោះពាលកលោណកៈ ។ -កាល បុំ. កាលនៃខ្លួននៅក្មេង ។ -ជ នបុំ. ជនពាល, ជនល្ងង់ ។ -តា ឥ. ភាវៈនៃ...ជាពាល ។ -នក្ខត្ត នបុំ. នក្ខត្តឫក្សនៃជនពាល ។ -បុត្ត បុំ. កូនខ្ចី ។ -មិគចោរាទិឧបទ្ទវ បុំ. ឧបទ្រព (អន្តរាយ) មានម្រឹគសាហាវនិងចោរជាដើម ។ -វគ្គវណ្ណនា ឥ. កថាជាគ្រឿងពណ៌នានូវសេចក្ដីនៃពាលវគ្គ ។ -សហាយ បុំ. សំឡាញ់ពាល, សំឡាញ់នៃជនពាល ។ -សំគតចារី បុំ. អ្នកប្រព្រឹត្តរួមដោយជនពាល, អ្នកមានកិ.ត្រាច់ទៅព្រមដោយជនពាលជាប្រក្រតី, អ្នកប្រព្រឹត្តគប់រកដោយជនពាល ។ -សុរិយ បុំ. ព្រះអាទិត្យទន់, ព្រះអាទិត្យនៅខ្ចី ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នករស់នៅដោយគ្រាន់តែដកដង្ហើមចេញនិងដកសង្ហើមចូល (ទន់, ខ្ចី, ក្មេង, ល្ងង់, កាច, សាហាវ); វិ. ពលតិ អនតិ អស្សសិតបស្សសិតមត្តេន ជីវតីតិ>ពាលោ ។ ពាល<ទ្វិ+លា=អ្នកកាន់យកនូវអំពើមិនមានប្រយោជន៍ពីរយ៉ាង វិ. ទ្វេ អនត្ថេ លាតិ គណ្ហាតីតិ>ពាលោ ។ ពាល<ទ្វិ+លុ=អ្នកកាត់បង់នូវប្រយោជន៍ពីរយ៉ាងគឺប្រយោជន៍របស់ខ្លួននិងប្រយោជន៍របស់អ្នកដទៃ; វិ. អត្តត្ថបរត្ថសំខាតេ ទ្វេ អត្ថេ លុនាតិ ឆិន្ទតីតិ>ពាលោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ពលីយន្តេ សំវរិយន្តេតិ ពាលា, ពល សំវរណេ, ណោ. អស្សាស- បស្សាសមត្តេន ពលតិ អនតីតិ ពាលោ, ពល បាណនេ, ណោ. ទេ្វ អនត្ថេ លាតីតិ ពាលោ, ទ្វិសទ្ទូបបទ - លា អាទានេ, អ, ទ្វិស្ស ពា. អត្តត្ថបរត្ថសង្ខាតេ ទិដ្ឋធម្មិកសម្បរាយិកេ វា ទេ្វ អត្ថេ លុនាតីតិ ពាលោ, លុ ឆេទនេ, អ. ទ្វីហិ មាតាបិតូហិ លាតព្វោតិ ពាលោ, ទ្វិសទ្ទូបបទ - លា គហណេ, អ, ទ្វិស្ស ពា. សទ្ទនីតិយម្បិ ពល បាណនេ, បាណនំ ជីវនំ សសនញ្ច ពលតិ អស្សសតិ ចេវ បស្សសតិ ចាតិ ពាលោ, អស្សសិតប្បស្សសិតមត្តេន ជីវតិ ន សេដ្ឋេន បញ្ញាជីវិតេនាតិ វុត្តំ ហោតីតិ វុត្តំ.