ពាហា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម្មជាតិជាហេតុនាំទៅ (ដើមដៃ, កំភួនដៃ),, មួយលូក (តាំងពីផុតស្មារហូតដល់ចុងដៃ) (ដូច ភុជ); វិ. វហតិ ឯតាយាតិ>ពាហា ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម្មជាតិជាហេតុនាំទៅ (ដើមដៃ, កំភួនដៃ); វិ. វហតិ ឯតាយាតិ>ពាហា ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
វហតិ ឯតាយាតិ ពាហា, វហ បាបណេ, ណបច្ចយោ, ឥត្ថិយំ អា. វស្ស ពោ.