ពាហុសច្ច
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកមានកិ.ស្ដាប់ច្រើន, ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកមានពុទ្ធវចនៈច្រើនស្ដាប់ហើយ, ភាវៈនៃបុគ្គលជាពហុស្សូត; វិ. ពហុ សុតំ យស្ស យេន វា សោ>ពហុស្សុតោ, ពហុស្សុតស្ស ភាវោ>ពាហុសច្ចំ ។ មទ បុំ. សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះភាវៈនៃខ្លួនជាពហុស្សូត ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកមានកិ.ស្ដាប់ច្រើន, ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកមានពុទ្ធវចនៈច្រើនស្ដាប់ហើយ, ភាវៈនៃបុគ្គលជាពហុស្សូត; វិ. ពហុ សុតំ យស្ស យេន វា សោ>ពហុស្សុតោ, ពហុស្សុតស្ស ភាវោ>ពាហុសច្ចំ ។