ពុទ្ធ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកត្រាស់ដឹង (ព្រះពុទ្ធ); វិ. ពុជ្ឈតីតិ>ពុទ្ធោ ។ -កាល បុំ. កាលនៃព្រះពុទ្ធ, ពុទ្ធកាល ។ -គត គុ. ទៅហើយក្នុងព្រះពុទ្ធ, អ្នកដល់ហើយនូវព្រះពុទ្ធ ។ -គារវ បុំ. សេចក្ដីគោរពក្នុងព្រះពុទ្ធ, សេចក្ដីគោរពចំពោះព្រះពុទ្ធ ។ -អង្កុរ គុ. ជាពន្លក ឬ ជាបណ្ដូលនៃព្រះពុទ្ធ ។ -តាយ ព្រោះភាវៈនៃ...ជាអ្នកត្រាស់ដឹង ។ -តេជ បុំ. តេជះនៃព្រះពុទ្ធ ។ -អត្ថចរិយា ឥ. កិ.ប្រព្រឹត្តិនូវប្រយោជន៍ដើម្បីជាព្រះពុទ្ធ ។ -ទត្តិយ គុ. ដែលព្រះពុទ្ធឱ្យហើយ, ដែលព្រះពុទ្ធទ្រង់ប្រទានហើយ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកត្រាស់ដឹង (ព្រះពុទ្ធ); វិ. ពុជ្ឈតីតិ>ពុទ្ធោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សព្វំ ពុទ្ធវាតិ ពុទ្ធោ, ពុធ អវគមនេ, កត្តរិ តោ. សវាសន- សម្មោហនិទ្ទាយ ពុជ្ឈតិ បពុជ្ឈតតីតិ ពុទ្ធោ, ពុធ ជាគរណេ, តោ. សព្វញ្ញុតញាណបត្តិយា ពុជ្ឈតិ វិកសតិ ពុជ្ឈនំ វិកសនំ ករោតីតិ ពុទ្ធោ, ពុធ វិកសនេ, តោ, តស្ស ធោ, ធស្ស ទោ. ទេ្វ វដ្ដមូលានិ អនញ្ញុទ្ធរាបិតោ ហុត្វា ខន្ធសន្តានតោ សយមេវ មហាសមុទ្ទតោ វាលិកុទ្ធរណំ វិយ ឧទ្ធរតីតិ ពុទ្ធោ, ទ្វិសទ្ទូប-បទ - ឧបុព្វ ធរ ឧប្បាដនេ, ក្វិ, ទ្វិស្ស ពា, រលោបោ, ទ្វិត្តំ. ពាលបុគ្គលេ វដ្ដទុក្ខតោ ឧទ្ធរតីតិ ពុទ្ធោ, ពាល- សទ្ទូបបទ - ឧបុព្វ - ធរធាតុ, តោ, ពាលស្ស ពា, អាការលោបោ, ឧធរស្ស ឧធោ. ទេ្វ ទិដ្ឋធម្មិកសម្បរាយិកសង្ខាតេ អត្ថេ ឧទ្ធរិត្វា ធារេតីតិ ពុទ្ធោ, ទ្វិសទ្ទូបបទ - ឧបុព្វ - ធរ ធារណេ, តោ. ទុក្ខតោ វិវិធតោ ឧទ្ធេតីតិ ពុទ្ធោ, វិបុព្វ - ឧទ្ធ និយ្យាតនេ, អបច្ចយោ. ពុជ្ឈិតា សច្ចានីតិ ពុទ្ធោ. ពោធេតា បជាយាតិ ពុទ្ធោ. អវពុជ្ឈិត្ថាតិ ពុទ្ធោ, ពុធ អវគមនេ, ក្តោ, ក្លោបោ, ទ្ធាទេសោ. បារមិតាបរិភាវិតាយ បញ្ញាយ សព្វម្បិ ញេ្យ្យំ អពុជ្ឈីតិ ពុទ្ធោ, អបរិមិតកប្បោបចិតបារមិតាសម្ភូតាយ បញ្ញាយ សព្វេ សង្ខតាសង្ខតធម្មេ អពុជ្ឈិ ពុជ្ឈតិ ពុជ្ឈិស្សតីតិ វា ពុទ្ធោ, ពុធ អវពោធនេ, តោ. ធឍភហេហិ ធឍា ច, ហចតុត្ថានមន្តានំ ទោ ធេ. ពាលសង្ខាតេ បុថុជ្ជនេ វដ្ដទុក្ខតោ ឧទ្ធរតិ ឧទ្ធរណំ ករោតីតិ ពាលុទ្ធរោតិ វត្តព្វេ និរុត្តិនយសង្ខាតេន វណ្ណាគមោ វណ្ណវិបរិយាយោតិ សុត្តេន ពាលសទ្ទស្ស ពាការំ ឧទ្ធរណសទ្ទស្ស ឧទ្ធសទ្ទញ្ច គហេត្វា ពុទ្ធោតិ វុត្តំ, ពទ្ធោតិបិ បាឋោ.