ពុធ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អវគមនេ ពុជ្ឈតិ ពុទ្ធោ ពុជ្ឈិត្វា ពុទ្ធិ សម្មាសម្ពុទ្ធោ ពោធោ "ត្រាស់ដឹង, ដឹង, បានសម្រេច" ទិ. ។ -ពុទ្ធោ សម្មាសម្ពុទ្ធោ បុំ. "ព្រះពុទ្ធ, ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ" ។ -ពោធិ ឥ. "ការត្រាស់ដឹង" មានន័យ៥យ៉ាង៖ ១/ ដើមពោធិ៍ដែលព្រះពុទ្ធទ្រង់ត្រាស់ដឹងបាលីថា ពោធិរុក្ខមូលេ បឋមាភិសម្ពុទ្ធោ ។ ២/ មគ្គ បាលីថា ពោធិ វុច្ចតិ ចតូសុ មគ្គេសុ ញាណំ ។ ៣/ សព្វញ្ញុតញ្ញាណ បាលីថា បប្បោតិ ពោធឹ វរភូរិមេធសោ ។ ៤/ ព្រះនិព្វាន បាលីថា បត្វាន ពោធិ អមតំ អសង្ខតំ ។ ៥/ ឈ្មោះនៃព្រះអង្គម្ចាស់មួយអង្គ បាលីថា ពោធិ ភន្តេ រាជកុមារោ-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ពោធនញ្ញាណវិកសននិទ្ទក្ខយេសុ ពុជ្ឈតិ បពុជ្ឈតិ ពោធតិ; ការិត. ពោធេតិ បពោធេតិ អភិសម្ពុធានោ "ត្រាស់ដឹង, ដឹង, រីក, បើក, ភ្ញាក់, ភ្ញាក់រឭក, ដាស់" ទិ. ភូ. ។ អភិសម្ពុធានោ កិ. គុ. "កាលត្រាស់ដឹង" (អភិ+សំ+ពុធ៑+អាន ឬ មានលុបមចេញ) ដោយមោគ្គល្លានសូត្រថា "មានស្សមស្ស" លុប ម នៃមានៈ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ហឹសាយំ ពុន្ធេតិ ពុន្ធយតិ បលិពុន្ធេតិ បលិពុន្ធយតិ "បៀតបៀន, រំខាន, ធ្វើឲ្យខ្វល់" ចុ. ។ បលិពោធោ បុំ. "កង្វល់, អំពល់, បលិពោធ" (បរិ+ពុធ៑ផ្លាស់រជាល)-ស. ។