ពុន្ធ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ហឹសាយំ ពុន្ធេតិ ពុន្ធយតិ បលិពុន្ធេតិ បលិពុន្ធយតិ "បៀតបៀន, រំខាន, ធ្វើឲ្យខ្វល់" ចុ. ។ បលិពោធោ បុំ. "កង្វល់, អំពល់, បលិពោធ" (បរិ+ពុធ៑ផ្លាស់រជាល)-ស. ។