ព្យញ្ជ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ព្យត្តិលក្ខណគតិកន្តីសុ ព្យញ្ជយតិ វ្យញ្ជយតិ "ច្បាស់លាស់, ប្រាកដ, ជាក់ស្ដែង, ប្រាប់លក្ខណៈ, ចង្អុលបង្ហាញ, បញ្ចេញយោបល់, ទៅ, ដល់, ប្រព្រឹត្តទៅ, ស្រឡាញ់, ត្រេកអរ" ទិ. (វិ+អញ្ជ៑បា. អ.) ។ ព្យត្តិ ឥ. "សេចក្ដីច្បាស់លាស់, សេចក្ដីឈ្លាសវៃ, ការប្រសប់" ។ ព្យត្តោ កិ. គុ. "ដែលប្រាកដ, ច្បាស់លាស់, ប៉ិនប៉ៅ" ។ ព្យត្តសទ្ទោ "សំឡេងច្បាស់លាស់" បានដល់សំឡេងមនុស្ស ដែលអាចសរសេរកត់ត្រាទុកបាន ឯសំឡេងសត្វ ឬ សូរសព្ទដទៃ ហៅថា អព្យត្តសទ្ទោ ។ ព្យញ្ជនំ នបុំ. "ម្ហូបគោក, ម្ហូបក្រៀម, អក្សរ៣៣តួក្រៅពីស្រៈ" ។ អនុព្យញ្ជនំ នបុំ. "លក្ខណៈបន្ទាប់បន្សំ, លក្ខណៈរាយរង" ។