ព្យេ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

បវត្តិយំ ព្យេសតិ "ប្រព្រឹត្តទៅ, រស់នៅ" ភូ. ។ សហព្យោ បុំ. "មិត្រ, សំឡាញ់, ក្លើ" រស់នៅរួមគ្នា (សហ+ព្យេ) អា. ទេវានំ សហព្យតំ ឧបបន្នោ "ចូលដល់នូវភាព (នៃខ្លួន) ជាសម្លាញ់នៃទេវតាទ. គឺថាកើតក្នុងទេវលោក"-ស. ។