ព្រហ្មចរិយ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម្មជាតដែលបុគ្គលគប្បីប្រព្រឹត្តដ៏ប្រសើរ (ព្រហ្មចរិយៈ, ព្រហ្មចរិយធម៌); វិ. ព្រហ្មំ ឧត្តមំ ចរិយំ>ព្រហ្មចរិយំ ។ -ចរិយ<ចរ៑+ណ្យ+ឥ-អា. = វិ. ចរិតព្វន្តិ>ចរិយំ ។ កិ.ប្រព្រឹត្តិនូវធម៌ដ៏ប្រសើរ វិ. ព្រហ្មំ សេដ្ឋំ ចរិយន្តិ>ព្រហ្មចរិយំ ។ -អន្តរាយ បុំ. អន្តរាយនៃព្រហ្មចរិយៈ ។ -បរិយោសាន នបុំ. ជាទីបំផុតនៃព្រហ្មចរិយៈ ។ -វាស បុំ. កិ.នៅដោយព្រហ្មចរិយៈ, កិ.នៅដើម្បីកិ.ប្រព្រឹត្តិនូវធម៌ដ៏ប្រសើរ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម្មជាតដែលបុគ្គលគប្បីប្រព្រឹត្តដ៏ប្រសើរ (ព្រហ្មចរិយៈ ព្រហ្មចរិយធម៌); វិ. ព្រហ្មំ ឧត្តមំ ចរិយំ>ព្រហម្មចរិយំ ។ ចរិតព្វន្តិ>ចរិយំ ។ កិ.ប្រព្រឹត្តនូវធម៌ដ៏ប្រសើរ; វិ. ព្រហ្មំ សេដ្ឋំ ចរិយន្តិ>ព្រហ្មរិចយំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ព្រហ្មុនោ ចរិយំ ព្រហ្មចរិយំ. ព្រហ្មំ សេដ្ឋំ ចរិយន្តិ ព្រហ្មចរិយំ (មង្គលត្ថទីបនី).