ព្រាហ្មណ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ជនជាពូជពង្សនៃព្រហ្ម; វិ. ព្រហ្មុនោ អបច្ចំ>ព្រាហ្មណោ ។ ព្រហ្ម+អណ៑+អ = អ្នកស្វាធ្យាយនូវមន្តដ៏ប្រសើរ; វិ. ព្រហ្មំ អណតីតិ>ព្រាហ្មណោ ។ ចំណែកខាងព្រះអរិយៈទាំង ឡាយក៏ហៅថាព្រាហ្មណ៍ដែរព្រោះភាវៈនៃលោកជាអ្នកមានបាបបន្សាត់បង់ហើយ ។ -បរិវេសនា ឥ. វេលានៃកិ.អង្គាសនូវព្រាហ្មណ៍, វេលាជាទីអង្គាសនូវព្រាហ្មណ៍ ។ -មហាសាលកុល នបុំ. ត្រកូលនៃព្រាហ្មណ៍ជាមហាសាល, ត្រកូលនៃព្រាហ្មណ៍មានភោគៈជាសារៈដ៏ធំ ។ -យោនិ ឥ. កំណើតនៃព្រាហ្មណ៍ ។ -វគ្គវណ្ណនា ឥ. កថាជាគ្រឿងពណ៌នានូវសេចក្ដីនៃព្រាហ្មណវគ្គ ។ -វាចក គុ. ទីជាទីពោលនៃព្រាហ្មណ៍, ទីជាទីសូត្រនៃ... ។ -វេស បុំ. ភេទនៃព្រាហ្មណ៍, ភេទដូចជា ភេទនៃព្រាហ្មណ៍ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ជនជាពូជពង្សនៃព្រហ្ម; វិ. ព្រហ្មុនោ អបច្ចំ>ព្រាហ្មណោ ។ អ្នកស្វាធ្យាយនូវមន្តដ៏ប្រសើរ; វិ. ព្រហ្មំ អណតីតិ>ព្រាហ្មណោ ។ ចំណែកខាងព្រះអរិយៈទាំងឡាយក៏ហៅថាព្រាហ្មណ៍ដែរព្រោះភាវៈនៃលោកជាអ្នកមានបាបបន្សាត់បង់ហើយ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ព្រហ្មុនោ អបច្ចំ ព្រាហ្មណោ, ណោ, នាគមោ, ណត្តំ, ទីឃាទិ. ព្រហ្មំ មន្តំ វេទំ សុតិំ អណតិ សជ្ឈាយតីតិ ព្រាហ្មណោ, ព្រហ្មសទ្ទូបបទ - អណ សជ្ឈាយំ, អ, ទីឃោ. ទិដ្ឋធម្មិកសម្បរាយិកសង្ខាតេ សគ្គមោក្ខសង្ខាតេ វា ទេ្វ អត្ថេ ហរតិ ធារេតីតិ ព្រាហ្មណោ, ទ្វិបុព្វ - ហរ ធារណេ, អ, ទ្វិស្ស ពា, រាគមោ, រស្ស ណោ, មាគមោ, អការលោបោ. អវិជ្ជាតណ្ហាសង្ខាតេ ទេ្វ វដ្ដមូលេ ហនតិ ហិំសតិ វិទ្ធំសតីតិ ព្រាហ្មណោ, ទ្វិបុព្វ - ហន ហិំសសាយំ, អ, នស្ស ណោ, មាគមោ, រាគមោ. អកុសលធម្មេ វាហេតីតិ ព្រាហ្មណោ, វាហធាតុ, យុ, រមាគមោ. បាបំ បវាហេតីតិ ព្រាហ្មណោ, វាហ បាបវាហនេ, យុ, នស្ស ណោ, រមាគមោ. អថ វា វាហណោតិ វត្តព្វេ និរុត្តិនយេន ព្រាហ្មណោតិ វុត្តំ. សុមង្គលវិលាសិនិយា នាម ទីឃនិកាយដ្ឋកថាយំ ព្រហ្មំ អណតីតិ ព្រាហ្មណោ, មន្តំ សជ្ឈាយតីតិ អត្ថោ. ឥទមេវ ហិ ជាតិព្រាហ្មណានំ និរុត្តិវចនំ. អរិយា បន ពាហិតបាបត្តា ព្រាហ្មណាតិ វុច្ចន្តិ វុត្តំ. ពាហិតោ បាបោ យេនាតិ ព្រាហ្មណោ, រាគមោ, ឥលោបោ, តស្ស មោ, បាលោបោ, បស្ស ណោ. ពាហិតោ អណោ (បាបោ) អនេនាតិ ព្រាហ្មណោ, ពាហស្ស ព្រហ្មាទេសោ, រស្ស អការស្ស ទីឃត្តំ. ពហតិ បាបេ ពហិ ករោតីតិ ព្រហ្មណោ, ពហ ពហិករណេ, ណេ, យុ, ពហស្ស ព្រាហ្មាទេសោ, ទីឃាទី. ពហិតោ បាបោ យេនាតិ ពហិតបាបោតិ វត្តព្វេ អាទិពការំ កត្វា ហស្សុបរិការំ លោបេត្វា តការំ មការ កត្វា បក្ខរំ លោបេត្វា បច្ឆិមបការំ ណការំ កត្វា រាគមេន ពការំ យោជេត្វា ព្រាហ្មណសិទ្ធិ វេទិព្វា យថា មេខលា ភគវាតិ.