ភគ្គ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

កាច់, បំបាក់, បំបាក់បង់ ។ បុំ. ឈ្មោះដែន ឬ ជនបទមួយ ។

បទានុក្រមធម្មបទ

កាច់, បំបាក់, បំបាក់បង់ ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

អភញ្ជីយិត្ថាតិ ភគ្គោ, ភន្ជ អវមទ្ទនេ, តោ, ជេន តស្ស គ្គោ. [ភន្ជតោ គ្គោ ច].