ភង្គ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទំលាយ, សំពត់គេត្បាញលាយ ដោយអម្បោះសម្បកឈើជាដើម, រលកទឹក (ដូច តរង្គ) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សយមេវ ភិជ្ជតីតិ ភង្គោ, ភិជ ភិជ្ជនេ, ណោ, ឥស្ស, និគ្គហីតាគមោ, ជស្ស គោ. សយមេវ ភញ្ជតិ ភញ្ជនំ វា ភង្គោ, ភញ្ជ អវមទ្ទនេ, ណោ, ជស្ស គោ, ញស្ស និគ្គហីតំ.