ភញ្ជ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ភាសាអវមទ្ទនេសុ ភញ្ជេតិ ភញ្ជយតិ ភញ្ជតិ ភញ្ជិត្វា ភញ្ជិតុំ "ពោលនិយាយ, កាច់, បំបាក់បំបែក, ញាំញី" ចុ. ភូ. ។