ភណ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

សទ្ទភណនេ សុភណតិ ភាណកោ "ចេញសំឡេង, ពោល, សូត្រ" ភូ. ។ អា. បរិត្តំ ភណតិ "លោកសង្ឃសូត្រព្រះបរិត្ត" ។ បិយភាណី គុ. អ្នកពោលពាក្យគួរឲ្យចាប់ចិត្ត, ពោលពាក្យពិរោះ" ។