ភណ្ឌុ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

មនុស្សក្បាលត្រងោល (ដូច មុណ្ឌ) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

ភណ្ឌេតិ ភណ្ឌិយតេតិ វា ភណ្ឌុ មុណ្ឌកោ, ភណ្ឌ បរិភាសនេ, ឧ.