ភណ្ឌ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

កល្យាណេ ភណ្ឌេតិ ភណ្ឌយតិ "ជារបស់ល្អ" ចុ. ។ ភណ្ឌោ បុំ. "ភណ្ឌៈ, ទ្រព្យ, តម្លៃទ្រព្យ, សម្បត្តិ, របស់, គ្រឿងប្រដាប់" ។ អា. ភណ្ឌំ គណ្ហាតិ សមូលំ ករិត្វា ភណ្ឌេន "ទិញគ្រឿងអង្ការដោយធ្វើតម្លៃឲ្យស្មើគ្នា"-ស. ។ -ភណ្ឌុ បុំ. "មនុស្សក្បាលត្រងោល" ។