ភតក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកបរិភោគនូវឈ្នួល, អ្នកធ្វើនូវការឈ្នួល (អ្នកស៊ីឈ្នួល, កម្មករ); វិ. ភតឹ វេតនំ ភុញ្ជតីតិ>ភតកោ ។ ភតឹ វេតនំ ករោតីតិ>ភតកោ ។ វីថិ ឥ. វិថី (ថ្នល់) នៃបុគ្គលអ្នកធ្វើនូវការឈ្នួល, វិថីជាទីនៅនៃ... ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកបរិភោគនូវថ្លៃឈ្នួល, អ្នកធ្វើនូវការឈ្នួល (អ្នកស៊ីឈ្នួល, កម្មករ); វិ. ភតឹ វេតនំ ភុញ្ជតីតិ>ភតកោ ។ ភតឹ វេតនំ កតោតីតិ>ភតកោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ភតិំ វេតនំ ភុញ្ជតីតិ ភតកោ, កោ, ឥស្សត្តំ.