ភត្ត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បាយ (ដូច ឱទន) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
វត្ថុជាគ្រឿងសេពនៃជន, ឬ វត្ថុដែលបុគ្គលគប្បីបរិភោគ (បាយ); វិ. ភជតិ យេន ភុញ្ជិតព្វន្តិ វា>ភត្តំ ។ -ការកម្ម នបុំ. កម្មនៃបុគ្គលអ្នកធ្វើនូវភត្ត ។ -កាល បុំ. កាលនៃភត្ត, កាលជាទីបរិភោគនូវភត្ត ។
បទានុក្រមធម្មបទ
វត្ថុជាគ្រឿងសេពនៃជន, ឬវត្ថុដែលបុគ្គលគប្បីបរិភោគ (បាយ); វិ. ភជតិ យេន ភុញ្ជិតព្វន្តិ វា>ភត្តំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ភជតិ យេន ភុញ្ជិតព្វន្តិ វា ភត្តំ, ភជ សេវាយំ, តោ, ជស្ស តោ. ភុញ្ជិតព្វន្តិ ភត្តំ, ភុជ អជ្ឈោហរណេ, តោ, ឧស្ស. ភរតីតិ ភត្តោ សាមិ, ភរ ភរណេ, តោ. ភជតីតិ ភត្តោ, ភជ សេវាយំ, តោ.